GODDESS ARTEMIS

GODDESS ATHENA

TEMPLE OF APOLLO AND THE PLEIADES-NAOΣ ΤΟ ΑΠΟΛΛΩΝΑ ΚΑΙ ΟΙ ΠΛΕΙΑΔΕΣ

APPOLO
Patron god of the Arts, the gift of prophecy and also connected with light in. He was born on the island Delos by Leto, a Titan's daughter, and Zeus.(From the generation of Titan became the Atlantians). The island was to be the most sacred of islands, and ruins of many temples can still be seen there. His sister was Artemis, the goddess of hunting and protecter of young women.
After he killed the huge snake Python in Delphi by the mountains Parnassus, the site was dedicated to him. There, the Omphalos, the navel, stood - a point believed by the ancient Greeks to be the centre of the earth. His oracle there was a place many people, commonmen and rulers, came to consult the priestess, Pythia, about their future.

AΠΟΛΛΩΝΑΣ : Ο θεός της μαντικής και της μουσικής
Ο Απόλλωνας ήταν γιος του Δία και της Λητώς. Γεννήθηκε σ΄ ένα μακρινό νησάκι μέσα στο πέλαγο, που το πρόσφερε σαν καταφύγιο ο Ποσειδώνας στη μητέρα του. Η Λητώ κατατρεγμένη από την Ήρα που δεν την άφηνε να στεριώσει σ΄ ένα μέρος, δέχτηκε τη βοήθεια του μ΄ ευτυχία. Έτσι γέννησε τον Απόλλωνα και την δίδυμη αδελφή του, την Άρτεμη, στη Δήλο, που στάθηκε πάντα το αγαπημένο νησί του γιου της. Αμέσως μόλις γεννήθηκε ο μικρός, ο Δίας πήγε κοντά του και του έκανε το καλύτερο δώρο που θα μπορούσε να κάνει ο βασιλιάς θεός σ΄ ένα άλλο αθάνατο, την ικανότητα να μπορεί να μαντεύει το μέλλον. Αυτό το χάρισμα που το είχε μόνο ο Δίας, το απόχτησε έτσι κι ο Απόλλωνας και μ΄ αυτό βοήθησε πολλούς ανθρώπους, μαντεύοντας τους τι θα γινόταν κι από πού θα έπρεπε να φυλαχτούν.

THE SEVEN SISTERS-PLEIADES /ΟΙ ΕΠΤΑ ΑΔΕΛΦΕΣ-ΠΛΕΙΑΔΕΣ
Seven sisters whose father was Atlas and mother Pleione. They were Artemis maids and hunted by Orion. To rescue them, the gods transformed them into doves. After their death, they were turned into a star constellation, still chased by Orion though. Their names were: Maia, Alcyone, Electra, Celaeno, Sterope and Merope.

THE 7 SISTERS-PLEIADES ACCORDING GREEK MYTHOLOGY
The Pleiad(e)s were the seven daughters of Atlas and Pleione, and half-sisters of the Hyades, whose mother was Æthra (`bright sky'; a different Æthra than the mother of Theseus). They were perhaps also half-sisters of the Hesperides, who were daughters of either Night alone, or Atlas and Hesperis (`evening'), or Ceto and Phorcys. Both Pleione and Æthra were Oceanids, daughters of Oceanus and Tethys, the titans who ruled the outer seas before being replaced by Poseidon. Atlas (`he who dares' or `suffers'; from the Indo-European tel-, tla-, `to lift, support, bear'), another titan, led their war against the gods, and was afterward condemned by Zeus to hold up the heavens on his shoulders. The Pleiades were also nymphs in the train of Artemis, and together with the seven Hyades (`rainmakers' or `piglets'; individual Hyad names are not fully agreed upon) were called the Atlantides,(connenction with Atlantis) Dodonides, or Nysiades, nursemaids and teachers to the infant Bacchus. The Hesperides (`nymphs of the west'), apparently not counted in this, were only three, and dwelled in an orchard of Hera's, from which Heracles fetched golden apples in his eleventh labor.

ΟΙ 7 ΑΔΕΛΦΕΣ - ΠΛΕΙΑΔΕΣ
Οι Πλειάδες κατά τη μυθολογία ήταν κόρες του τιτάνα Άτλαντα και της Πλειώνης, αδελφές των Υάδων. Την ύπαρξή τους οι αρχαίοι Έλληνες εμπνεύσθηκαν απ' τον ομώνυμο αστερισμό, που στα νεώτερα χρόνια έγινε γνωστός σαν Πούλια. Γεννήθηκαν στο όρος Κυλλήνη και θεωρούνταν θεότητες του βουνού. Από την ένωσή τους με το Δία γεννήθηκαν θεοί και ήρωες. Οι Πλειάδες ήταν εφτά, όπως και τα αστέρια του αστερισμού που είναι ορατά με γυμνό μάτι:

Η Μαία, η πρώτη και ομορφότερη, μητέρα του Ερμή
Η Ταϋγέτη (μυθολογία), μητέρα του πρώτου βασιλιά της Σπάρτης Λακεδαίμονα
Η Ηλέκτρα, μητέρα του Δάρδανου, γενάρχη των Τρώων και του Ημαθίωνα, βασιλιά της Σαμοθράκης
Η Στερόπη, σύζυγος του ήρωα Οινόμαου
Η Κελαινώ, μητέρα του ήρωα Λύκου
Η Αλκυόνη, που μεταμορφώθηκε σε πουλί από το Δία, και
Η Μερόπη, σύζυγος του Σίσυφου και μητέρα του Γλαύκου
Σχετικά με το πως οι Πλειάδες έγιναν αστερισμός, υπάρχουν διάφορες εκδοχές. Η επικρατέστερη είναι πως αυτοκτόνησαν απ' τον καημό τους για την τιμωρία του πατέρα τους Άτλαντα να σηκώνει στους ώμους τον άξονα του κόσμου, ή για το χαμό των αδελφών τους Υάδων. Η Βοιωτική παραλλαγή του μύθου λέει πως ο γίγαντας Ωρίωνας τις ερωτεύτηκε και τις καταδίωξε θέλοντας να τις απαγάγει. Η καταδίωξη συνεχίστηκε για πέντε χρόνια, οπότε οι Πλειάδες κατέφυγαν στο Δία, που τις έκανε αστερισμό για να τις γλιτώσει. Ο Ωρίωνας όμως τις ακολούθησε στον ουρανό σαν αστερισμός κι αυτός, κι έτσι οι Πλειάδες, που προπορεύονται μπροστά του στον ουρανό, πέφτουν στη θάλασσα για να του ξεφύγουν.

ZEUS(DIAS)/ΖΕΥΣ(ΔΙΑΣ)

God of the gods and of the sky, pictured with a thunderbolt or lightning in his hand, Zeus was the most powerful god. He had overturned his father Cronus and seized power, and everything was ultimately in his hands. Zeus was a weather god, as well as the protector of the law, the state, the society, the city, the family and strangers.
Zeus main shrine was in Dodona, where it was believed one could hear the future being told by the wind blowing through the the leafs of the holy oaktrees that grew there. In Olympia he was honoured every four years with the Olympic Games and Phidias statue of him there was considered one of the seven wonders of the ancient world.

ΔΙΑΣ
Στην πιο ψηλή κορφή και στο πιο λαμπρό παλάτι του Ολύμπου έμενε ο βασιλιάς των θεών και των ανθρώπων, ο ανίκητος Δίας. Με δίκαιους νόμους ρύθμιζε τη ζωή όλων και τιμωρούσε σκληρά αυτόν που τους παράκουγε. Ο λόγος του ήταν διαταγή που έπρεπε να γίνει κι ο θυμός του τρόμος στα πέρατα της γης. Στεκόταν πάντα κρατώντας στο ένα του χέρι ένα κεραυνό και στο άλλο ένα χρυσό σκήπτρο μ’ ένα αετό στην κορφή του.

ANDROMEDA

In Greek mythology, Andromeda was the daughter of Cepheus and Cassiopeia, king and queen of the Phoenician kingdom Ethiopia. Her mother Cassiopeia bragged that she was more beautiful than the Nereids, the nymph-daughters of the sea god Nereus and often seen accompanying Poseidon. To punish the Queen for her arrogance, Poseidon, brother to Zeus and God of the Sea, sent the sea monster Cetus to ravage the coast of Ethiopia including the kingdom of the vain Queen. The desperate King consulted the Oracle of Zeus, who announced that no respite would be found until the king sacrificed his virgin daughter Andromeda to the monster. She was chained naked to a rock on the coast of Jaffa.
Andromeda exposed to the sea-monster (1869) Paul Gustave Doré.Perseus, returning from having slain the Gorgon Medusa, found Andromeda and slew Cetus. He set her free, and married her in spite of Andromeda having been previously promised to her uncle Phineus. At the wedding a quarrel took place between the rivals, and Phineus was turned to stone by the sight of the Gorgon's head (Ovid, Metamorphoses v. 1).
Andromeda followed her husband to Tiryns in Argos, and together they became the ancestors of the family of the Perseidae through the line of their son Perses.
Andromeda is a constellation named for the princess Andromeda (Greek Ανδρομέδη = guardian of the men ), a character in Greek mythology. The constellation is in the northern sky near the constellation Pegasus. It is most notable for containing the Andromeda Galaxy. It is sometimes called "The Chained Maiden" in English.

ANΔΡΟΜΕΔΑ
Η Ανδρομέδα ήταν πρόσωπο της ελληνικής μυθολογίας. Σύμφωνα με το μύθο την βρήκε και την έσωσε ο Περσέας ενώ ήταν δεμένη σε έναν βράχο, λίγο πριν την κατασπαράξει θαλάσσιο κήτος. Στη συνέχεια εκείνη και ο Περσέας παντρεύτηκαν.
Η Ανδρομέδα ήταν κόρη του Κηφέα και της Κασσιόπης, βασιλέων του Φοινικικού βασιλείου της Αιθιοπίας. Η Κασσιόπη, θεωρούσε ότι ήταν τόσο όμορφη όσο και οι Νηρηϊδες, γεγονός που προκάλεσε την οργή του Ποσειδώνα, ο οποίος έριξε λιμό στη χώρα και έστειλε ένα θαλάσσιο κτήνος που κατέτρωγε το λαό και τη χώρα. Σύμφωνα με το χρησμό του μαντείου του Άμμωνα η σωτηρία θα ερχόταν μόνο αν ο βασιλιάς παρέδιδε την κόρη του Ανδρομέδα στο κτήνος. Έτσι η Ανδρομέδα βρέθηκε δεμένη στο βράχο, στο έλεος του κτήνους. Ο Περσέας ο οποίος επέστρεφε από τη σφαγή της Γοργούς, σκότωσε το κτήνος, την ελευθέρωσε και την παντρεύτηκε αγνοώντας τον Φινέα, με τον οποίο ήταν αρραβωνιασμένη η Ανδρομέδα. Στη διάρκεια της γαμήλιας τελετής ξέσπασε καβγάς ανάμεσα στους δυο άνδρες, και ο Φινέας τελικά πέτρωσε, αφού κοίταξε το κεφάλι της Γοργούς. Η Ανδρομέδα ακολούθησε τον άνδρα της στην Τίρυνθα του Άργους. Γέννησαν έξι γιούς: τον Πέρση, τον Αλκαίο, τον Ήλιο, το Μέστορα, τον Σθενελό, και τον Ηλεκτρύωνα και μια κόρη τη Γοργοφόνη. Μετά το θάνατό της η Αθηνά την έκανε άστρο και την έβαλε στους αστερισμούς του βόρειου ουρανού κοντά στον Περσέα και την Κασσιόπεια.

PEGASOS

PEGASOS (or Pegasus) was an immortal, winged horse which sprang forth from the neck of Medousa when she was beheaded by the hero Perseus. Pegasos was tamed by Bellerophon, a Korinthian hero, who rode him into battle against the fire-breathing Khimaira. Later, after the hero attempted to fly to heaven, the gods caused the horse to buck, throwing him back down to earth. Pegasos continued to wing its way to heaven where it took a place in the stables of Zeus.
The horse was also placed amongst the stars as a constellation, whose rising marked the arrival of the warmer weather of spring and seasonal rainstorms. As such he was often named thunderbolt-bearer of Zeus. In the constellation myths, Pegasos ("Springing Forth") may have represented the blooming of spring whilst Khimaira ("Frosty Air" ?) (perhaps winter-rising Capricorn) was the cold chill of winter.

ΠΗΓΑΣΟΣ
Ο Πήγασος ήταν το φτερωτό άλογο της Ελληνικής Μυθολογίας, για τον οποίο, αν και ο Όμηρος δεν τον αναφέρει, υπάρχουν οι ακόλουθες παραδόσεις:
1. Όταν ο Περσέας αποκεφάλισε τη Μέδουσα, που είχε καταστήσει έγκυο ο Ποσειδώνας, ξεπήδησαν από τη τομή ο Χρυσάωρας, πατέρας του Γυριόνη και ο Πήγασος το φτερωτό άλογο. Κατά μια μαρτυρία, ο Πήγασος γεννήθηκε από το αίμα που έπεσε στη θάλασσα. Τότε ο Περσέας ιππεύοντας αυτόν κατάφερε να διαφύγει τη καταδίωξη των άλλων δύο γοργόνων, αδελφών της Μέδουσας ή, με την πιο συνηθισμένη μορφή του μύθου, με τα φτερωτά σανδάλια του. Ο Πήγασος ήταν συνεπώς γιος του Ποσειδώνα και της Μέδουσας.
2. Κατά τον Ησίοδο το όνομά του οφείλεται στις "Πηγές" του Ωκεανού όπου είχε γεννηθεί, έτσι το όνομα φέρεται να έχει σχέση με πηγές. Ο Πήγασος, φτερωτός όπως ήταν, ανήλθε στον Όλυμπο, στην έδρα των Αθανάτων και διέμενε στην υπηρεσία του Δία χρησιμοποιούμενος για την μεταφορά των κεραυνών από το εργαστήριο του Ηφαίστου στον Όλυμπο. (Θεογονία 281-286, Απολλόδωρος ΙΙ 3, 4).
3. Σύμφωνα με τη μυθολογική παράδοση που επικρατούσε στη Κόρινθο ο Πήγασος ήταν κατ΄ εξοχήν Κορινθία θεότητα, για τον οποίο είχαν κοπεί και νομίσματα με τη παράστασή του. Λέγονταν ότι μόλις ο Πήγασος ξεπήδησε από τη Μέδουσα, πέταξε στην Ακροκόρινθο και ξεδίψασε στα νερά της Πειρήνης πηγής εξ ού και "Πειρήνιος πώλος" το από τότε όνομά του. Στη συνέχεια οι παραδόσεις των Κορινθίων συσχετίζουν τον Πήγασο με τη παράδοση του Βελεροφόντη και της Χίμαιρας.
4. Η συσχέτιση του Πήγασου με τις Μούσες οφείλεται στη ακόλουθη παράδοση: Όταν οι Μούσες διαγωνίζονταν κάποτε στο τραγούδι με τις κόρες του Πιέρου, στον ποταμό Ελικώνα, μόλις άρχισαν το τραγούδι οι Πιέριες κόρες όλα είχαν σκοτεινιάσει. Αμέσως μετά, όταν ήλθε η σειρά των Μουσών, όλα φαίνονταν σαν να σταμάτησαν, ο Ουρανός, η Θάλασσα, τα ποτάμια, για να ακούσουν τους εξαίσιους ύμνους, ο δε Ελικώνας άρχιζε να υψώνει τη κορυφή του προς τον ουρανό από χαρα και υπερηφάνεια μέχρι που τον σταμάτησε ο φτερωτός Πήγασος, με διαταγή του Ποσειδώνα, λακτίζοντάς τον με τις οπλές του. Από το λάκτισμα αυτό γεννήθηκε η πηγή του Ελικώνα, της οποιας τα νερά ενέπνεαν τις Μούσες, η καλούμενη και Ιπποκρήνη.
5. Σε μεταγενέστερους μύθους ο Πήγασος αναφέρεται και ως άλογο της Ηούς στην οποία της τον πρόσφερε ως δώρο ο Ζεύς για να σέρνει το άρμα της.
6. Σε ακόμη μεταγενέστερους χρόνους ο Πήγασος θεωρήθηκε ως άλογο των Μουσών που ιππεύουν οι ποιητές και πετούν μαζί του ψηλά στο καλλιτεχνικό στερέωμα.
Τελικά οι θεοί πρόσφεραν στον Πήγασο μια αιώνια θέση στον ουρανό δημιουργώντας τον Αστερισμό του Πήγασου.
Πολλές υπήρξαν οι παραστάσεις του Πήγασου κυρίως σε νομίσματα και δακτυλιόλιθους κατά τους Μυκηναϊκούς χρόνους μέχρι και τους τελευταίους Ρωμαϊκούς ως άλογο με πτέρυγες. Εκτός από το βάθρο του άρματος του Ποσειδώνα και της Αμφιτρίτης, στην Κόρινθο, που από το στέρνο και κάτω απεικονίζεται ως θαλάσσιο κήτος.
Γενικά ο Πήγασος συμβολίζει αλληγορικά το θαλάσσιο νέφος (θαλάσσιοι υδρατμοί - γιος του Ποσειδώνα), που μεταφέρει τους κεραυνούς (του Δία) και που γίνονται αντιληπτοί στις καταιγίδες.
Ειδικότερα, από τη παραπάνω 4η μυθολογική παράδοση διαφαίνεται περίτρανα (με τα λακτίσματα του Πήγασου στον Ελικώνα), το τελευταίο στάδιο του κατακλυσμού όπου σταμάτησαν πλέον τα νερά να υποχωρούν και αντίθετα να υψώνονται οι κορυφές των βουνών (με εντολή του Ποσειδώνα) μέσα με πανηγυρισμό και νίκη των τεχνών (Μουσών).

PLATO
Who Was Plato?
Plato was one of the most famous, respected, and influential philosophers of all time. A type of love (Platonic) is named for him. We know the Greek philosopher Socrates mostly through Plato's dialogues. Atlantis enthusiasts know Plato for his parable about it.
Plato saw tripartite structures in the world around him. His social structure theory had a governing class, warriors, and workers. Plato thought the human soul contained reason, spirit, and appetite.
Plato may have founded an institution of learning known as the Academy, from which we get the word academic.
The Name Plato
Plato was originally named Aristocles, but one of his teachers called him Plato, either because of the breadth of his shoulders or his speech.
Plato was born around May 21 in 428 or 427 B.C., a year or two after Pericles died and during the Peloponnesian War.

ΠΛΑΤΩΝΑΣ
O Πλάτων γεννήθηκε στην Αθήνα και καταγόταν από αριστοκρατική αθηναϊκή οικογένεια. Πατέρας του ήταν ο Αρίστωνας, ο οποίος καταγόταν από το γένος του Κόδρου, και μητέρα του η Περικτιόνη, η οποία ήταν αδερφή του Χαρμίδη, ενός από τους Τριάκοντα τυρράνους, και ανιψιά του Κριτία, επίσης μέλος των Τριάκοντα, καταγόταν από το γένος του νομοθέτη Σόλωνος. Αδέρφια του ήταν οι Αδείμαντος και Γλαύκων. Το πρώτο του όνομα ήταν Αριστοκλής, αλλά αργότερα ονομάστηκε Πλάτωνας γιατί είχε ευρύ στέρνο και πλατύ μέτωπο. Γνώρισε τον Σωκράτη σε ηλικία 20 ετών και έμεινε κοντά του μέχρι τον θάνατο του μεγάλου δασκάλου (399 π.Χ.). Ο άδικος θάνατος του Σωκράτη ήταν το κίνητρο για να αναλάβει τον ρόλο του κοινωνικού μεταρρυθμιστή της αθηναϊκής δημοκρατίας.

Μετά τη θανάτωση του Σωκράτη για λίγο καιρό κατέφυγε στα Μέγαρα, κοντά στον συμμαθητή του Ευκλείδη. Ύστερα γύρισε στην Αθήνα, όπου για 10 χρόνια ασχολήθηκε με τη συγγραφή φιλοσοφικών έργων, τα οποία φέρουν τη σφραγίδα της σωκρατικής φιλοσοφίας. Στη συνέχεια ταξίδεψε στην Αίγυπτο και στην Κυρήνη, όπου σχετίστηκε με τον μαθηματικό Θεόδωρο, και τέλος στον Τάραντα της Ιταλίας, όπου γνώρισε τους πυθαγόρειους, από τη φιλοσοφική σκέψη των οποίων επηρεάστηκε αποφασιστικά. Μετά πέρασε στη Σικελία. Στην αυλή του βασιλιά των Συρακουσών Διονυσίου Α΄ γνώρισε τον βασιλικό γυναικάδελφο Δίωνα, με τον οποίον συνδέθηκε φιλικά. Η φιλία όμως αυτή προκάλεσε τις υποψίες του Διονυσίου για συνωμοσία, γι' αυτό έδιωξε τον Πλάτωνα από τη Σικελία. Στην Αίγινα κινδύνεψε να πουληθεί ως δούλος αλλά τον εξαγόρασε ο Κυρηναίος φίλος του Αννίκερης.
Επιστρέφοντας στην Αθήνα άνοιξε τη φιλοσοφική σχολή του, την Ακαδημία (387 π.Χ.). Η προσπάθεια όμως των δύο φίλων να προσηλυτίσουν στις ιδέες τους τον νέο ηγεμόνα Διονύσιο Β΄ απέτυχαν. Για τρίτη φορά ήρθε στην αυλή των Συρακουσών το 361 π.Χ., με σκοπό να συμφιλιώσει τον Δίωνα με τον Διονύσιο. Αυτή τη φορά κινδύνεψε και η ζωή του. Τον έσωσε η επέμβαση του πυθαγόρειου Αρχύτα. Αλλά ο Δίωνας δεν γλίτωσε. Δολοφονήθηκε το 353 π.Χ.. Έτσι ο Πλάτωνας έχασε τον άνθρωπο στον οποίο στήριξε τις ελπίδες του για την επιβολή των πολιτικών του ιδεών. Από τότε και μέχρι τον θάνατό του ασχολήθηκε με τη διδασκαλία και με τη συγγραφή φιλοσοφικών έργων.

PYTHAGORAS
Pythagoras of Samos (Greek: Ὁ Πυθαγόρας ὁ Σάμιος, O Pūthagoras o Samios, "Pythagoras the Samian", or simply Ὁ Πυθαγόρας; born between 580 and 572 BC, died between 500 and 490 BC) was an Ionian Greek mathematician and founder of the religious movement called Pythagoreanism. He is often revered as a great mathematician, mystic and scientist; however some have questioned the scope of his contributions to mathematics and natural philosophy. Herodotus referred to him as "the most able philosopher among the Greeks". His name led him to be associated with Pythian Apollo; Aristippus explained his name by saying, "He spoke (agor-) the truth no less than did the Pythian (Pyth-)," and Iamblichus tells the story that the Pythia prophesied that his pregnant mother would give birth to a man supremely beautiful, wise, and beneficial to humankind.[1]
He is best known for the Pythagorean theorem, which bears his name. Known as "the father of numbers", Pythagoras made influential contributions to philosophy and religious teaching in the late 6th century BC. Because legend and obfuscation cloud his work even more than with the other pre-Socratics, one can say little with confidence about his life and teachings. We do know that Pythagoras and his students believed that everything was related to mathematics and that numbers were the ultimate reality and, through mathematics, everything could be predicted and measured in rhythmic patterns or cycles. According to Iamblichus of Chalcis, Pythagoras once said that "number is the ruler of forms and ideas and the cause of gods and daemons."
He was the first man to call himself a philosopher, or lover of wisdom,[2] and Pythagorean ideas exercised a marked influence on Plato. Unfortunately, very little is known about Pythagoras because none of his writings have survived. Many of the accomplishments credited to Pythagoras may actually have been accomplishments of his colleagues and successors.



ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ
Ο Πυθαγόρας ο Σαμιος, υπήρξε σημαντικός έλληνας φιλόσοφος, μαθηματικός, γεωμέτρης και θεωρητικός της μουσικής. Είναι ο κατεξοχήν θεμελιωτής των ελληνικών μαθηματικών και δημιούργησε ένα άρτιο σύστημα για την επιστήμη των ουρανίων σωμάτων, που κατοχύρωσε με όλες τις σχετικές αριθμητικές και γεωμετρικές αποδείξεις. Γεννήθηκε σε χρονολογία που δεν μας είναι γνωστή, αλλά που εικάζεται πως είναι μεταξύ των ετών 580 - 572 π.Χ. και ως επικρατέστερος τόπος γεννήσεως παραδίδεται η νήσος Σάμος. Πέθανε στο Μεταπόντιον της Ιταλικής Λευκανίας σε μεγάλη ηλικία, περί το 500 - 490 π.Χ.
Το αντικείμενο ενασχόλησης του Πυθαγόρα ήταν η καθοδήγηση μιας «εταιρείας». Αυτή η εταιρεία ήταν μία μυστική, θρησκευτική κίνηση, που είχε αναπτύξει και έντονη πολιτική δραστηριότητα.
Οι Πυθαγόρειοι του 5ου αιώνα π.Χ συγκαταλέγονται στους πιο σημαντικούς επιστήμονες του καιρού τους και ο Πυθαγόρας φαίνεται να ενδιαφερόταν ιδιαίτερα για την επιστήμη. Στο Πυθαγόρειο σύστημα οι θρησκευτικοί και φιλοσοφικοί στόχοι είναι αλληλένδετοι.
Από την εποχή του Doring έχει προβληθεί η σκέψη πως η ιδέα της κάθαρσης αποτελεί κλειδί για την κατανόηση της σχέσης θρησκείας και επιστήμης στον αρχικό Πυθαγορισμό .Η ιδέα της κάθαρσης δια της επιστήμης, απ΄ ό,τι είναι γνωστό, δεν αποδόθηκε στον Πυθαγόρα παρά μόνο από τον Ιάμβλιχο. Βέβαια ο Αριστόξενος, ο Ηρόδοτος ,ο Εμπεδοκλής και ο Ίωνας από την Χίο αποκαλούν τον Πυθαγόρα: «πολυμαθή, ιστορικό και σοφιστή».

CENTAURUS
In Greek mythology, Centaurus was the founder of the Centaur race - a breed of half-men, half-horse warriors that inhabited northern Greece. Centaurus was said to be the son of Ixion and Nephele (note: galaxy nebula or nefelon where the light beings exist), daughter of the River God Peneus. Centaurus had a twin brother named Lapithus, founder of the Lapiths. Whereas Lapithus was a noble warrior, Centaurus was born deformed, and spent his adulthood among the mares of Thessaly, mating with them and spawning the Centaurs.
Another version makes Centaurus the son of the Lapith king Ixion, begotten on a phantom named Nephele concocted by the god Zeus.

KENTAYΡΟΙ
Ίσως οι Κένταυροι είναι τα περιεργότερα από τα μυθικά όντα που έπλασε η φαντασία των αρχαίων Ελλήνων και που συμμερίζονται τη θηριομορφική φύση των Σάτυρων και των Σειληνών και που, όπως εκείνοι, μπήκαν μια ορισμένη στιγμή στην ακολουθία του Διονύσου. Οι περιπέτειές τους έγιναν αντικείμενο μύθων, που μερικοί είναι από τους περισσότερο διαδομένους της ελληνικής μυθολογίας.
Ποιά λοιπόν είναι η καταγωγή των Κενταύρων; Από την άποψη αυτή πρέπει να ξεχωρίσουμε δυο κατηγορίες: μια είναι εκείνη που περιλαμβάνει τους πιο ένδοξους της φυλής, τον Χείρωνα και τον Φόλο, η δεύτερη περιλαμβάνει όλους τους άλλους Κενταύρους, τους περισσότερο άγριους και περισσότερο ζωώδεις.
Σύμφωνα με μερικούς συγγραφείς, ο Χείρωνας είχε τον ίδιο πατέρα με τον Δία, τον Ποσειδώνα και τον Άδη. Και πίστευαν πως ο Κρόνος τον είχε αποκτήσει από την Ωκεανίδα Φιλύρα παίρνοντας τη μορφή αλόγου. Κατ' άλλη πάλι εκδοχή, διαφορετική, ο Κρόνος είχε καταφύγει στη μεταμόρφωση αυτή, μόνο αφού πιάστηκε από τη νόμιμη σύζυγό του, τη Ρέα. Ύστερα η Φιλύρα έφυγε στο βουνό Πήλιο της Θεσσαλίας, όπου γέννησε τον Χείρωνα. Μια όμως μεταγενέστερη εκδοχή αναφέρει πως η Φιλύρα μεταμορφώθηκε στο δέντρο που έχει το όνομά της, φιλύρα.
Ο Χείρωνας, μισός άνθρωπος, μισός άλογο, είχε γλυκό χαρακτήρα και ήταν διάσημος για τη σοφία του. Χρησιμοποιώντας βότανα που φύτρωναν στις πλαγιές του Πηλίου γιάτρευε τα ζώα. Ο Απόλλωνας του είχε εμπιστευτεί την ανατροφή του γιου του Ασκληπιού, που τον δίδαξε την ιατρική τέχνη. Μεγάλος αριθμός ηρώων διδάχτηκε από τον Χείρωνα, που τους μάθαινε την κυνηγητική, τη μουσική και τη στρατιωτική τέχνη.
Ο πιο περίφημος από τους μαθητές του Χείρωνα ήταν ο Αχιλλέας, που ο ξακουστός Κένταυρος τον έθρεψε με λιονταρίσιο αίμα και μεδούλι από αρκούδες και αγριόχοιρους. Σε ιδιαίτερους λόγους οφείλονταν αυτή η ειδική συμπεριφορά του Χείρωνα απέναντι στον Αχιλλέα. Ο Πηλέας, ο πατέρας του Αχιλλέα, ήταν γιος του Αιακού και της Ενδηίδας, κόρης του Χείρωνα. Κι αν ο Πηλέας κατάφερε να πάρει γυναίκα του την Ωκεανίδα Θέτιδα, το όφειλε στο σοφότερο απ' όλους τους Κενταύρους, που στην κατοικία του, το Πήλιο, έγιναν οι γάμοι. Με την ευκαιρία αυτή ο Χείρων δώρισε στον Πηλέα το θαυματουργό ακόντιο, που είχε την ικανότητα να θεραπεύει τις πληγές που προξενούσε και που αργότερα έγινε κτήμα του γενναιότερου ήρωα του Τρωικού πολέμου.
Ο Χείρων αν και αθάνατος από καταγωγή, ζήτησε να πεθάνει επειδή είχε πληγωθεί από ένα βέλος του Ηρακλή, βουτηγμένο στο δηλητήριο της Λερναίας Ύδρας. Η αθανασία του μεταβιβάστηκε στον Προμηθέα, παρότι με την καταγωγή του κι αυτός ήταν εξασφαλισμένος και απαλλαγμένος από το θάνατο.
Ο δεύτερος της πρώτης κατηγορίας, ένας από τους ενδοξότερους Κένταυρους ήταν ο Φόλος. Κι αυτός ήταν γόνος όχι λιγότερο δοξασμένης καταγωγής. Ήταν όπως έλεγαν, γιος του Σειληνού και μιας Νύμφης. Μολονότι δεν ήταν τόσο σπουδαίος όσο ο Χείρωνας, ωστόσο, ξεχώριζε για το φιλόξενο και ευθύ του χαρακτήρα από τους άλλους Κενταύρους. Διαιτητής ανάμεσα στον Ήφαιστο και τον Διόνυσο, που διαφιλονίκησαν την κυριαρχία στη νήσο Νάξο, αποφάνθηκε υπέρ του γιου του Διός και της Σεμέλης. Κι έτσι ο Διόνυσος χάρισε στον Φόλο ένα πιθάρι κρασί, συστήνοντάς του να μην το ανοίξει πριν να 'ρθει ο Ηρακλής. Ο Φόλος έθαψε το πιθάρι του κρασιού ως τη μέρα (ύστερα από τέσσερις γενιές), που ήρθε να τον επισκεφτεί ο μεγάλος ήρωας στη σπηλιά του. Κατά το μύθο, οι άλλοι Κένταυροι, που τους τράβηξε η μυρωδιά του κρασιού, έτρεξαν και ζήτησαν να πάρουν μέρος στο συμπόσιο. Επακολούθησε τότε τρομερή συμπλοκή. Οι Κένταυροι επιτέθηκαν κατά του Ηρακλή με κομμάτια βράχων και με ολόκληρα ξεριζωμένα πεύκα. Όμως ο Ηρακλής τους τρέπει σε φυγή και τους καταδιώκει μέχρι το ακρωτήριο του Μαλέα.
Η καταγωγή των Κενταύρων της δεύτερης κατηγορίας αναφέρεται σε έναν μύθο σχετικά με την περιπέτεια του Ιξίονα και της Ήρας. Ο Ιξίονας, που για την καταγωγή του δεν είναι σύμφωνοι οι αρχαίοι (οι περισσότεροι τον θεωρούν γιο του Γλεγία και της Περιμήλας, ενώ άλλοι τον θεωρούν γιο του Άρεως), ζήτησε το χέρι της Δίας, κόρης του Δηιονέα και για να πετύχει αποδοχή της πρότασης του είχε υποσχεθεί στον πεθερό του δώρα μεγάλης αξίας, που αργότερα αρνήθηκε να τα δώσει. Ο Δηιονέας διαμαρτυρήθηκε για αυτή του την κακοπιστία και διέκοψε κάθε σχέση με το γαμπρό του. Ο Ιξίονας τότε προσποιήθηκε πως ήθελε να ξαναφτιάξει τις σχέσεις του με τον πεθερό του και τον κάλεσε σε τραπέζι, που κατά τη διάρκεια του τον πέταξε σ' ένα λάκκο γεμάτο φωτιά κι ο δύστυχος Δηιονέας απανθρακώθηκε.
Αυτό το αποτρόπαιο έγκλημα προκάλεσε τη γενικήν αγανάκτηση και την απέχθεια τόσο ανάμεσα στους θνητούς όσο και τους Ολύμπιους. Κανένας από τους θεούς δε θέλησε να παραχωρήσει την κάθαρση στον Ιξίονα, εκτός από τον Δία, που όχι μονάχα του την παραχώρησε, αλλά και τον προσκάλεσε στο συμπόσιο των θεών. Όμως ο Ιξίονας του το πλήρωσε πολύ άσχημα επειδή επιδίωξε να αποκτήσει την Ήρα, πράγμα που δεν μπόρεσε να περάσει απαρατήρητο από τον Δία και για να δοκιμάσει τον Ιξίονα, κατέφυγε σ' ένα στρατήγημα: δίνει σ' ένα σύννεφο τη μορφή της Ήρας. Ο Ιξίονας ενώνεται μ' αυτό κι από την ένωση τους προκύπτει ένα τέρας, ο Κένταυρος. Ο Πίνδαρος λέει σχετικά: "Αυτή η παράδοξη μητέρα, η Νεφέλη, μοναδική στον κόσμο, γέννησε ένα γιο που δεν έχει τον όμοιό του σ' όλο τον κόσμο, σ' ολόκληρη την πλάση. Οι Χάριτες δεν παραστάθηκαν στη γέννησή του. Οι άνθρωποι έδιωχναν με περιφρόνηση το άγριο τέρας και το στιγμάτιζαν οι θεϊκοί οι νόμοι. Ο Κένταυρος (τούτο το όνομα του έδωσε η μητέρα του) ζευγαρώθηκε στις κοιλάδες του Πηλίου με τις φοράδες της Μαγνησίας κι από την ένωση αυτή γεννήθηκε ολόκληρος λαός θαυμαστών παιδιών, που το κάτω μέρος του κορμιού τους έμοιαζε με της μητέρας τους και το πάνω με του πατέρα τους".
Κατά μια διαφορετική εκδοχή, ο Ιξίονας είχε αποκτήσει από τη Νεφέλη (το σύννεφο) όχι ένα, μα πολλά παιδιά, Κένταυρους με σώμα ολοκληρωτικά ανθρώπινο. Αυτοί, αφού ανατράφηκαν στο Πήλιο από Νύμφες, ύστερα ζευγαρώθηκαν με φοράδες κι έτσι γεννήθηκαν οι Ιπποκένταυροι, άνθρωποι και άλογα μαζί. Σύμφωνα με έναν άλλο μύθο οι Κένταυροι δεν είχαν πατέρα μονάχα τον Ιξίονα, μα και το φτερωτό άλογο, τον Πήγασο, που και οι δυο είχαν σχέσεις την ίδια νύχτα με μια δούλη, μια Κενταύρισσα, τη Δία που αργότερα είχε αποκτήσει από τον ίδιο τον Δία ένα διάσημο γιο, τον Πειρίθου.
Ο Νόννος, Έλληνας συγγραφέας μεταγενέστερης εποχής, στα "Διονυσιακά" του ξεχωρίζει τρεις κατηγορίες Κενταύρων, που ήταν σύντροφοι του Διονύσου στο θριαμβευτικό του ταξίδι. Στην πρώτη κατηγορία ανήκουν ο Χείρων και ο Φόλος, στη δεύτερη οι λεγόμενοι κερασφόροι Κένταυροι (γιοι των Υάδων Νυμφών), που είχαν στην αρχή ανθρώπινη μορφή, μα μεταμορφώθηκαν από την Ήρα που ήθελε έτσι να τιμωρήσει τις Υάδες, επειδή είχαν περιποιηθεί τον Διόνυσο στην παιδική του ηλικία. Στην τρίτη κατηγορία ανήκουν οι Κένταυροι που γεννήθηκαν από τη Γαία και τον Δία στην Κύπρο, ύστερα από μια αποτυχημένη απόπειρα βιασμού της Αφροδίτης από τον ύπατο των Ολύμπιων θεών, όπου η θεά του έρωτα που δεν ήταν πάντα και πολύ δύσκολη, ωστόσο, κατάφερε να του ξεφύγει και ανέλαβε το ρόλο της να τον παίξει η Γαία και να δεχτεί το αποτέλεσμα της αποτυχημένης απόπειρας του γιου του Κρόνου.